Włodzimierz Podgórski pisał w – wydawanych przecież na terenie zaboru rosyjskiego – „Kłosach”, że wisiał tu „faworytalny obraz Fredry”, który „przypominał mu lata młode, tak ślicznie spędzone”. Litografia zdecydowanie nie była śliczna. Przedstawiała „grenadiera starej gwardii w kampanii dwunastego roku. Widać szańce, a w głębi miasto śniegiem pokryte: z przodu jak wicher lecą kozacy, a stary grenadier z krwią zimną, stojąc na mogile, odkąsuje ładunek i wnet palnie do nacierających”. Zdaniem autora była to litografia na podstawie obrazu Verneta (mógł to być Antoine Charles Horace Vernet, zw. Carl, 1758–1836, lub jego syn Horace, 1789–1863; obydwaj malowali sceny batalistyczne z epoki napoleońskiej) albo „Grossa” (być może Antoine-Jean Gros, 1771–1835, oficjalny malarz armii napoleońskiej). Motyw był popularny w ówczesnej sztuce.
Co więcej tu piszemy o służbie wojskowej Fredry?
Wyjechaliśmy razem, nie z równych pobudek,
Napoleon na Elbę, ja prosto do Rudek.
Tęskniłem za obozem… nudziłem się przeto
I ażeby coś robić, zostałem poetą.
– Poetą!… Tam do licha!… To, panie, nie żarty!
Byłżeś przynajmniej silną nauką podparty? –
– Ach gdzież tam!… Byłem sobie ot szesnastoletnim
Pośród dwóch guwernerów nieukiem kompletnym;
Nigdy mi się nad książką nie zmarszczyło czoło,
Trąbka myśliwska w kniei była moją szkołą;
A kiedy niespodzianie zafurknął proporzec
W to mi graj!… Żegnając rodzicielski dworzec,
Żegnając biblioteki zasuwy spokojne,
Z radosnym uniesieniem ruszyłem na wojnę.
A gdym przedeptał obręcz i prysku, i lodu
Moskwy, Paryża, Wiednia od grodu do grodu
(Ze sześciomiesięcznym w niewoli popasem),
Wróciłem z niezwiększonym nauki zapasem.
Wróciłem, prawdę mówiąc, bez celu do kraju,
Lecz z pękiem doświadczenia różnego rodzaju. (…)
Pro memoria, 1871
Odznaczenia wojskowe Aleksandra Fredry:
- Nadany 20 grudnia 1812 roku, Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari, wręczony Fredrze dopiero po jego ucieczce z rosyjskiej niewoli, w sierpniu 1813 w Dreźnie, przez księcia Józefa Poniatowskiego, generała dywizji, głównodowodzącego wojsk polskich i ministra wojny Księstwa Warszawskiego.
2. Nadany 5 kwietnia 1814 roku, order kawalerski Legii Honorowej, wręczony 11 kwietnia 1814 roku w Fontainebleau przez księcia de Neufchâtel, marszałka Francji Ludwika Aleksandra Berthiera, szefa Sztabu Głównego Wielkiej Armii Napoleona.
3. Order św. Heleny, ustanowiony przez cesarza Napoleona III, 12 sierpnia 1857 roku na pamiątkę śmierci Napoleona I (5 maja 1821 roku). Fredro otrzymywał go na przełomie lat 1857/58 za służbę w Wielkiej Armii. Order nadał mu wielki kanclerz Orderu Legii Honorowej, Anne Charles Lebrun, duc de Plaisance.
